Titus Livius (59 p.n.e. - 17 n.e.) - największy obok Tacyta rzymski historyk pochodzący z miasta Patavium (dziś Padwa). Niewiele informacji dotyczących jego życia zachowało się do naszych czasów. Autor monumentalnego dzieła o historii Rzymu. Pochodził z zamożnej rodziny i we wczesnej młodości przeniósł się do Rzymu, gdzie otrzymał staranne wychowanie oraz wykształcenie filozoficzne i historyczne. Mimo pochodzenia z zamożnej rodziny nie zajął się zwykłą dla Rzymian działalnością polityczną, nie sprawował urzędów, nie zasiadał w Senacie. Całe życie zajmował się nauczaniem retoryki i pisaniem. Pod koniec życia wrócił do rodzinnego miasta, gdzie też i zmarł. Spuścizną Liwiusza jest dzieło historyczne opisujące wydarzenia od założenia tego miasta aż do roku 9 n.e. Dzieło zatytułowane było Księgi Od założenia Miasta (łac. Ab Urbe condita libri CXLII) i miało objętość 142 woluminów, które powstawały i były kolejno wydawane w latach od 29 r. p.n.e. aż do 9 r. n.e. (a więc przez około 40 lat). Niestety, z jego wielkiego dzieła zachowała się tylko jedna czwarta. Księgi omawiające czasy współczesne Liwiuszowi zaginęły. W całości zachowało się 35 ksiąg. Dzieło swego życia zaczął pisać ok. 27 r. p.n.e. Dzieło rozpoczyna opis epoki legendarnej (wędrówki Eneasza), a kończy śmierć Druzusa, pasierba Augusta, przypadająca na rok 29 p.n.e. Przetrwały jedynie: księgi I-V (od początku - czyli 753 r. p.n.e., do złupienia Rzymu przez Galów w roku 390 p.n.e. księgi VI-X (przedstawione podbijanie przez Rzym Italii do 293 r. p.n.e., czyli III wojny samnickiej), księgi XXI-XLV (historia lat 218-167 p.n.e. - od II wojny punickiej, przez czasy wojen macedońskich i syryjskich, do zwycięstwa Lucjusza Emiliusza Paulusa nad Macedonią), fragment księgi XCI (wojna z Sertoriuszem), dwa fragmenty księgi CXX (śmierć Cycerona), wyciągi (skróty) z ksiąg XXXVII-XL, wyciągi z ksiąg XLVIII-LV, streszczenia (tzw. periochae pochodzące z IV w. n.e.) prawie wszystkich ksiąg z wyjątkiem dwóch (tj. CXXXVI i CXXXVII), nieliczne fragmenty zachowane u innych autorów i na papirusach oraz "prodigia" Liwiuszowe zebrane przez Juliusza Obsekwensa.